Feb 2017. De vraag stellen

what-is-your-story-klein

De vraag stellen. Dat is precies wat ik de afgelopen weken heb gedaan sinds ik Vertelambassadeur ben geworden. Aan ieder die ik tegenkwam en met wie ik in contact was de vraag stellen die verbonden is met mijn taak als ambassadeur; welke verhalen vind jij nou dat er verteld moeten worden in deze tijd? En alleen al het stellen van deze vraag bracht de nodige gesprekstof, uitwisseling en verbinding op gang.

Vrouwen riepen vurig om verhalen van eenheid, liefde, verbinding, hoop, menselijkheid en inspiratie. Behalve één. Zij vroeg zich af – zolang er een president is die stelt dat er geen sprake is van een milieucrisis met alle risico’s van dien – of we niet beter feiten moeten leren presenteren dan verhalen vertellen. In de trainingen die ik geef vertel ik juist vaak dat voor het menselijk brein naar een verhaal luisteren een heel natuurlijke manier is om informatie te verwerken. 

Mannen daarentegen keken nogal eens nadenkend in de verte en stelden dan vaak de vraag ter discussie viel me op. ‘Hoezo deze tijd?’ Vroeg de één zich hardop af. ‘Is dit zo’n bijzonder tijd dan? Is het nu anders dan andere tijden?  Is het nu werkelijk zoveel erger en zorgwekkender? Of heeft elke tijd zijn eigen onrust en zorg? ‘Nee’, zei hij, ‘mensen zouden meer moeten beseffen hoe goed we het hebben in deze tijd. Misschien wel beter dan ooit!’

‘Hoezo welke verhalen moeten verteld worden?’ wierp iemand tegen. ‘Moeten we dan nu op zoek naar speciale verhalen of zo? Doen sommigen verhalen niet meer mee en doen andere verhalen er ineens meer toe? Wat een onzin’, stelde hij. ‘Volgens mij moeten álle verhalen gewoon verteld worden!

Een ander gaf een flinke klap op tafel. ‘Dit is de tijd dat macho mannen macho verhalen de wereld inslingeren. Het wordt hoog tijd vond hij dat we weer meer gaan luisteren naar de verhalen van sterke vrouwen’. Mmm..

Nog een man ging er eens goed voor zitten. Met zijn rug tegen mijn verwarming ontbrandde hij langzaam. Aanvankelijk traag en bedachtzaam formulerend begon kwam hij tot vuur in zijn betoog. ‘Tegenwoordig’, zei hij, ‘worden er debatten in oneliners gevoerd. Oneliners die een bepaalde emotie framen. Maar wat niet genoeg gebeurd is dat de emotie uitgepakt wordt. Dat de pijn, de woede om het dédain waarmee ‘Wassenaar met de Volksbuurt’ en de ‘Bestuurder met de Werkvloer’ een plek krijgt, bij wijze van spreken. Dat roept morele verontwaardiging en onmacht. Er vindt een voortdurende schending plaats van hoe we omgaan met elkaar. Terwijl het er om gaat de ander als mens te zien. Ieder met zijn eigen verhaal. Als je het mij vraagt,’ zei hij, ‘hebben we verhalen nodig die gaan over integriteit’. 

Wat een diverse antwoorden! Ik stel de vraag bij voorstellingen, aan opdrachtgevers, aan mijn nichtje van 15, aan de buurman, in de trein, aan het bisdom, aan de radiopresentator. De vraag stellen en luisteren naar de antwoorden bevalt me! Ik vind het verrijkend en voorlopig ga ik daar nog even mee door. Langzaam en in samenspraak met anderen tekent zich een plan af… daarover gauw meer!

Zeg, en welk verhaal vind jij dat deze tijd nodig heeft? Ik hoor het graag!

Advertenties

2 gedachtes over “Feb 2017. De vraag stellen

  1. Beste Pauline,

    Laten we de verhalen vertellen die we altijd hebben verteld. Sommige gaan al honderden of duizenden jaren mee en hebben altijd weer een plek gevonden in nieuwe omstandigheden. Laten we sprookjes vertellen die laten zien dat het kwaad overwonnen kan worden; verhalen van helden, sterk of slim, echt of verzonnen, die moed en inspiratie geven. Laten we sagen, legenden en historische verhalen vertellen die laten zien wat de verlangens, angsten en opvattingen van onze voorouders waren: hier komen we vandaan, dit heeft ons gevormd. Laten we al die verhalen vertellen, oud en nieuw, die laten zien hoe de mensen zijn met hun tegenstrijdigheden, hun bravoure, hun kleinzieligheden, hun buitenissigheid, hun medemenselijkheid. Laten we Griekse en Shakespeareaanse verhalen vertellen over mensen die niet per se slecht zijn, maar grote fouten maken. Al die verhalen zullen hun doel vinden, zoals in dat verhaaltje over het meisje dat eerst schoot en daarna pas de roos tekende. Daar ben ik van overtuigd. Maar laten we voorzichtig zijn met simplistische verhalen die doen alsof er maar één juiste manier is om over iets denken, maar één juiste manier om iets op te lossen. Laten we vooral verhalen vertellen, want hoe onbegrijpelijker de wereld lijkt en hoe meer we het gevoel hebben geen grip op het leven te hebben, des te meer hebben we verhalen nodig.

    Veel succes!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s